Soms stel ik mij de vraag

 wat is de zin van ons bestaan

 je komt op deze aarde

 maar eens moet je ook weer gaan

 

 Waarom heb ik angst voor de dood

 die begon al in mijn kinderjaren

 door de paniek kreeg ik zelfs ademnood

 het was moeilijk te verklaren

 

 Thuis viel er niet over te praten

 het onderwerp was taboe

 ik moest het maar achter mij laten

 en kon met mijn angst nergens naartoe

 

 Komt het door het besef dat het over is

 als je voorgoed deze wereld verlaat

 dat alles rond jouw persoon wordt gewist

 terwijl het leven op aarde gewoon doorgaat

 

 De zin van ons bestaan

 een antwoord kan ik er niet op geven

 ik probeer er alles uit te halen

 en te genieten van het leven

 

 ©Marianne 12 Januari 2012

 

 

Ik zag je staan in het centrum van de stad

er blonk zoveel triestheid in je ogen

een blik zo leeg en verward

alsof je laatste sprankje hoop was vervlogen

 

Thuis gekomen vroeg ik me af

hoe het is om dakloos te zijn

om te leven buiten in weer en wind 

met een fles drank voor het verzachten van de pijn

 

Elke dag te moeten overleven

de onnoemelijke eenzaamheid

afhankelijk van giften die mensen geven

waarbij je je eigen trots verbijt

 

Het doet me beseffen hoe goed ik het heb

een huis , genoeg te eten en een warm bed

soms is het goed om daar even bij stil te staan

hopend dat het voor deze man ooit beter zal gaan

 

©Marianne 28 oktober 2011

   

 

Een gedichtje met een knipoog

 

 

Zachtjes dobberend op het water

Loom luisterend naar vrolijk gesnater

Glij ik weg in mooie dromen

Waarin onvoorstelbare dingen voorkomen

 

Ik zit op een terras in een tropisch land

Met een heerlijke cocktail in mijn hand

Plots hoor ik een warme donkere stem

Ik kijk op en dan zie ik hem

 

Hij vraagt..is deze plaats nog vrij

En kijkt met een zwoele blik naar mij

Dan fluistert hij zachtjes..wat ben je mooi

Zijn vleiende woorden maken mij tot een gewillige prooi

 

Ik voel een warme gloed op mijn wangen

En een onvoorstelbaar diep verlangen

Naar een spannend avontuur

Maar het is slechts van korte duur

 

Plots wordt ik wakker en geef een gil

Ik ben gestoken door een mug..precies in mijn bil

Weg zijn al die mooie dromen

In één klap ben ik weer tot de realiteit gekomen

 

©Marianne 9 Mei 2011

 

Lieve Presley, 18 April is de dag

Dat jij 1 kaarsje uitblazen mag

De kamer is met ballonnen versiert

Omdat je vandaag je verjaardag viert

 

Een jaar geleden werd je geboren

Je was nog veel te klein

Maar met jouw enorme vechtlust liet je zien

Hoe graag je op deze wereld wou zijn

 

Kom, laten we samen zingen

En een vreugdedansje springen

Daarna lekker taartjes eten

Het wordt een dag om nooit te vergeten

 

Bij een verjaardag hoort een dikke kus

Die stuur ik jou bij deze heel vlug

 

 

 

 ©Marianne 18 April 2011

 

 

  

 

   Verdriet, het zit vaak diep,

   Al zie je het aan de buitenkant niet

   Je voelt je soms alleen

   Zelfs al heb je mensen om je heen

 

   Eenzaamheid is een naar gevoel

   Je mist dan vaak een doel

   Er gebeuren soms dingen in je leven

   Die je dan een plekje moet geven

 

   Het is niet altijd rozegeur en maneschijn

   Dat zou toch veel te makkelijk zijn

   Naarmate de tijd verstrijkt

   Bekruipt je wel eens een gevoel van spijt

 

   Van dingen die je graag had willen beleven

   Helaas, het mocht niet zo wezen

   Maar ook al is het niet altijd top

   Je krabbelt toch steeds weer op

 

   Toch kun je hier ook weer van leren

   En weet je de kleine dingen te waarderen

 

   ©Marianne 27 Februari 2011

      

 

       Ik wil dansen, ik wil springen

       Ik zou uit volle borst willen zingen

       Het leven op aarde is zo fijn

       Ik ben blij dat ik hier een deel van mag zijn

 

       Als ik 's morgens vroeg ontwaak

       En ik schuif de gordijnen open

       Hoor ik zacht getrippel op de trap

       En komen mijn katten aangeslopen

 

       Luid miauwend laten zij dan weten

       Dat het tijd is voor hun eten

       En terwijl ik kijk naar hun lieve snoet

       Denk ik...wat is het leven toch goed

 

       Zowaar ook komt de zon naar binnen

       Mijn dag kan echt niet beter beginnen

       En terwijl ik een vrolijk deuntje fluit

       Pak ik mijn jas, en ga er heerlijk op uit

 

       ©Marianne 21 Januari 2011

 

           

 

 Nietsvermoedend loop je op straat

 Onbewust van wat er gebeuren gaat

 Ineens een harde klap op je hoofd

 Je valt neer op straat..half verdoofd

 

 Ze beginnen op je in te slaan

 Mensen staan te kijken aan de kant

 Je denkt nog..waarom doen ze niets

 Maar ze bieden jou geen helpende hand

 

 Hoe diep is het gezonken hier

 Om dit zomaar toe te staan

 Interesseert het ze dan geen zier

 Om jou tot bloedens te laten slaan

 

 Wanneer komt hier een einde aan

 En slaan we de handen ineen

 Dit mag toch zo niet door blijven gaan

 Eén voor allen..allen voor één

 

 ©Marianne 7 Januari 2011

 

 

 

  Steeds komt zij voorbij in je dromen

  Je beleefd een passionele nacht

  Elke keer wacht je tot zij zal komen

  Dit gaat ver boven je macht

 

  Heel warm voelt het van binnen

  Waar komt dat toch vandaan

  Als jullie elkaar liefdevol beminnen

  Hoop je dat het nooit over zal gaan

 

  In de ochtend als je wakker wordt

  Voel je leegte en verdriet

  Je zou zo graag de ware vinden

  Maar je durft het niet

 

  ©Marianne 23 December 2010